Podstawowe pojęcia – forex trading, forex trader

Najlepsi brokerzy opcji binarnych 2020:
  • Binarium
    Binarium

    1 miejsce w rankingu! Najlepszy wybor dla poczatkujacego!
    Bezplatne konto szkoleniowe i demo!
    Bonus za rejestracje!

  • FinMax
    FinMax

    Uczciwy i niezawodny broker! Dobre recenzje!

Słowniczek podstawowych pojęć na rynku Forex

Poniżej przedstawiamy słownik podstawowych pojęć dotyczących rynku Forex. Bardzo prosimy o uwagi w komentarzach i propozycje kolejnych haseł – będziemy aktualizować słowniczek na bieżąco, a także opracujemy słownik zaawansowanych pojęć. Słownik jest poukładany alfabetycznie. Jeśli szukasz jakiegoś konkretnego terminu, sugerujemy abyś użył wyszukiwarki słów wbudowanej w przeglądarkę.

Podstawowe pojęcia forex A – Z

A book / B book – terminy budzące wiele kontrowersji w środowisku detalistów będące jednak w powszechnym użytku w świecie profesjonalistów. Książka A u brokera to pula zleceń przeznaczonych do zabezpieczenia na rynku. Broker aktywnie hedge’uje ekspozycję z puli A tak, by nie narażać się na ryzyko strat z tytułu zysków klientów przyporządkowanych do tej grupy. Książka B to pula zleceń przeznaczonych do rozliczenia wewnątrz – w przypadku tych zleceń broker bierze na siebie ryzyko wynikające z danej transakcji. Zysk klienta z grupy B broker musi pokryć środkami własnymi. Przy założeniu, że w średnim terminie 90% inwestorów jest stratnych, B-booking jest dla brokerów bardzo lukratywny i przy odpowiednim zarządzaniu ryzykiem względnie bezpieczny – zobacz Market Maker. W profesjonalnym dealingu market making nie jest niczym dziwnym czy niezwykłym, niemniej może prowadzić do nadużyć, szczególnie kiedy broker stosujący B-booking podlega wątpliwym regulacjom w kraju, w którym dochodzenie roszczeń jest praktycznie niemożliwe. Tymczasem również wielkim bankom inwestycyjnym w USA zdarza się grać przeciw klientom i tamtejszy nadzór bardzo uważnie bada przypadki nieprawidłowości.

Analiza fundamentalna (AF) – jest to sposób wyceny aktywów i szacowania przepływu kapitału na podstawie czynników makroekonomicznych oraz zależności bądź dysproporcji gospodarczych. AF często mylona jest z handlem na podstawie informacji rynkowych “news trading”. Co do zasady AF polega na szukaniu potencjalnych trendów, które mogą wyniknąć z pewnych różnic w sytuacji makroekonomicznej i co do zasady nadaje się do tradingu w średnim i długim terminie.

Analiza Techniczna (AT) – sposób analizy wykresów cenowych polegający na graficznym ujęciu zależności w ruchach ceny. Klasyczna AT została stworzona kilkadziesiąt lat temu na potrzeby dziennych wykresów akcji. Od tamtego czasu przeszła istną rewolucję i stała się bardzo popularna. Obecnie można się spotkać z twierdzeniami, że AT działa na każdym instrumencie i w każdym przdziale czasowym (od minutowego po tygodniowy).

Analiza ilościowa (Quantitative Analysis) – metoda analizowania ruchów ceny na podstawie zależności statystycznych. Jest to jedno z obszerniejszych i trudniejszych zagadnień teoretycznych, w których wykorzystywane są bardzo zaawansowane algorytmy. Celem jest odnalezienie statystycznych zależności ruchu ceny, które niosą duże prawdopodobieństwo zarobku.

Purple Trading – Broker STP który zaprasza także zyskownych traderów. SPRAWDŹ NAS 73.2% detalicznych kont CFD traci pieniądze.

Arbitraż – metoda handlu polegająca na wykorzystywaniu rozbieżności między wartościami silnie powiązanych instrumentów. Obecnie, z uwagi na możliwości techniczne, arbitraż na Forex jest przede wszystkim domeną wielkich, globalnych banków.

Bank Centralny – bank odpowiedzialny za politykę monetarną w danym kraju w odniesieniu do jego waluty. Decyduje o podaży i cenie pieniądza, a także wpływa w istotny sposób na popyt. Z reguły w obrębie banku centralnego funkcjonuje ciało kolegialne, które podejmuje decyzje o polityce monetarnej. Istotne banki centralne: Federal Reserve, Bank of England, Bank of Japan, Bank of Canada, European Central Bank, Reserve Bank of Australia, Reserve Bank of New Zealand, Swiss National Bank.

Break Even Point (BE lub BEP) – poziom cenowy na którym bilans pozycji wynosi 0 po uwzględnieniu prowizji i spreadu. Powyżej poziomu BE transakcja zaczyna przynosić zyski, poniżej zaczyna przynosić straty. Powszechną praktyką jest tzw. przestawianie Stop Loss na BE, czyli zabezpieczanie zarabiającej pozycji na poziomie zerowym. Taka pozycja teoretycznie nie stwarza ryzyka dla bilansu tradera, ponieważ w przypadku niekorzystnego obrotu spraw transakcja zostanie zamknięta po cenie otwarcia. BEP nie jest jednakże zabezpieczeniem bezwzględnym, ponieważ zawsze istnieje ryzyko, że zlecenie Stop Loss zostanie zrealizowane z poślizgiem lub luką.

Ceny bid/ask – są to wartości po jakich kwotowane są aktualnie oferty kupna (bid) i oferty sprzedaży (ask). Należy pamiętać, że zawierając transakcję kupujemy od sprzedawców, a więc po cenie ask, a sprzedajemy kupującym po cenie bid.

Dane makroekonomiczne – wskaźniki ukazujące w liczbach stan określonych obszarów gospodarki, a przede wszystkim kierunek i dynamikę zmian, np. inflacja, produkcja przemysłowa, etc. lub wartości bezwzględne, np. bilans handlowy, ilość wniosków o zasiłki, itp. albo stosunek określonych wartości, np. stopa bezrobocia. Dane makroekonomiczne co do zasady publikowane są regularnie w określonych odstępach czasu (co tydzień, co miesiąc, raz na kwartał, etc.) i podawane są w trzech postaciach: poprzednia wartość, wartość oczekiwana przez ankietowanych ekonomistów i wartość aktualna. Najczęściej uwaga inwestorów skupia się na dwóch relacjach: wartości aktualnej do wartości oczekiwanej oraz wartości aktualnej do wartości poprzedniej. Jedne dane bywają ważniejsze od innych w zależności od rozgrywanych obecnie na rynku wiadomości. Jeśli przykładowo Francja będzie miała kłopot z długiem, to ważnymi czynnikami będzie PKB czy bezrobocie. Z kolei jeśli UK boryka się z podwyższoną inflacją, rynki mogą obstawiać podwyżkę stóp procentowych przez bank centralny. Banki centralne swoje decyzje opierają przede wszystkim na inflacji, ale często istotne okazuje się też bezrobocie.

Najlepsi brokerzy opcji binarnych 2020:
  • Binarium
    Binarium

    1 miejsce w rankingu! Najlepszy wybor dla poczatkujacego!
    Bezplatne konto szkoleniowe i demo!
    Bonus za rejestracje!

  • FinMax
    FinMax

    Uczciwy i niezawodny broker! Dobre recenzje!

Dealer – osoba zajmująca się wykonywaniem zleceń na w imieniu banku, instytucji, funduszu czy broker’a.

Depozyt zabezpieczający (margin) – na rynku lewarowanym nie musisz dysponować kwotą pozwalającą pokryć całą wartość transakcji. Wystarczy, że posiadasz zabezpieczenie wymagane przez brokera, a ten “pożyczy” Ci resztę kwoty za stosowną opłatą. Zmiany wartości transakcji lewarowanej pokrywane są ze środków złożonych w depozycie zabezpieczającym i kiedy ten się wyczerpie broker zmuszony jest zlikwidować transakcję.

Długa pozycja – w żargonie określa się w ten sposób pozycję kupna. Nazwa pochodzi prawdopodobie z rynku akcji, gdzie pozycje kupna służyły inwestowaniu i budowaniu zysków w dłuższym terminie.

Dostawca płynności (LP, Liquidity Provider) – podmiot dostarczający oferty na rynek i zapewniający obsługę zleceń brokera.

Dźwignia (lewar, leverage) – dźwignia to inaczej określenie zdolności kredytowania transakcji wykonywanych u brokera. Dźwignia zwielokrotnia siłę nabywczą kapitału złożonego w depozycie zabezpieczającym pozwalając zawierać transakcje przekraczające wartością złożony depozyt. Przykładowo dźwignia 1:100 oznacza, że wartość zawieranych przez nas transakcji może być 100x większa, czyli przykładowo 1$ depozytu pozwala zawierać transakcje o wartości 100$. W drugą stronę licząc możemy określić niezbędne zabezpieczenie dla transakcji określonej wielkości, np: transakcja o wartości $1’000 przy dźwigni 1:100 wymaga minimalnego zabezpieczenia $10, ponieważ $10 x 100 = $1’000. UWAGA! Zyski i straty liczone są od wartości transakcji i bezpośrednio obciążają lub zwiększają depozyt. Zatem jeśli wykorzystamy całą dźwignię z przykładu (1:100), to zmiana wartości transakcji o 1% przełoży się na zysk lub stratę w wysokości 100% depozytu. W związku z tym korzystanie z dźwigni uważane jest powszechnie za bardzo ryzykowne i wymaga ścisłych reguł ochrony kapitału – zobacz “Zarządzanie kapitałem (Money Management)”.

Electronic Communication Network (ECN) – sieć elektroniczna łącząca wiele różnych podmiotów na rynku, umożliwiająca zawieranie zleceń bezpośrednio z innymi podmiotami bez faktycznego udziału pośrednika. Co do zasady broker typu ECB zapewnia jedynie infrastrukturę i obsługę klienta, natomiast wszelkie zlecenia są automatycznie przekazywane do dostawców płynności w sieci w celu sparowania (matching). Broker ECN dokonuje agregacji cen oraz płynności od wielu uczestników rynku, kwotuje najlepsze dostępne ceny rynkowe (bid/ask) oraz zapewnia egzekucję nawet bardzo dużych zleceń. Zasadą jest, że kwotowane ceny bid oraz ask w ECN są najkorzystniejszymi i może się zdarzyć, że spread będzie ujemny. Tzn. że cena bid będzie wyższa niż cena ask dzięki czemu w tej samej chwili będzie można kupić taniej niż sprzedać i odwrotnie. Wadą brokera ECN jest całkowite poleganie na płynności na rynku, co w przypadku niskiej płynności prowadzi do wyraźnych poślizgów w realizowanych zleceniach typu market oraz stop, a zjawisko ‘ flashcrash’ jest poważnym zagrożeniem dla rachunku, jako że bez płynności broker nie ma możliwości zrealizowania naszego zlecenia stop loss.

EMA – Exponential Moving Average, patrz “średnia krocząca”.

Expert Advisor (EA) – automat zaprogramowany do handlu lub sygnalizowania okazji do transakcji wg wpisanych weń zasad.

Equity – wartość naszego rachunku przy uwzględnieniu zysku lub straty z otwartych pozycji.

Federal Reserve (Fed) – bank centralny USA kreujący politykę monetarną w stosunku do dolara. Ma do dyspozycji liczne narzędzia regulujące podaż oraz cenę dolara, a także wpływające na popyt na USD. Stoi na szczycie systemu rezerwy federalnej złożonego z 12 dystryktów na czele których stoją lokalne banki rezerwy federalnej.

Federal Open Market Comittee (FOMC) – ciało złożone z szefów 12 dystryktów Fed oraz członków rady Federal Reserve. Ciało to działa w ramach Fed i podejmuje decyzje dotyczące polityki monetarnej w stosunku do dolara na specjalnych posiedzeniach.

Figura (Figure) – wartość ceny oznaczająca 100 pips. Inaczej też okrągły poziom lub cent (druga cyfra po przecinku). Czasem spotkać się można z określeniem “duża figura” (big figure), które oznacza 1000 pips.

Flashcrash – z ang. błyskawiczne załamanie. Sytuacja w której na rynku nagle pojawia się nawał zleceń w jednym kierunku, a strona przeciwna ucieka ze zleceniami oczekującymi by uniknąć strat. W ten sposób cena wpada w próżnie i leci tak długi, aż nie znajdzie dostatecznej liczby zleceń przeciwnych. W globalnym świecie oplecionym światłowodami, gdzie na giełdach handluje mnóstwo algorytmów dokonujących transakcji błyskawicznie, Flashcrash może się wydarzyć w ułamku sekundy, np. w odpowiedzi na jakieś niespodziewane wydarzenie. Z uwagi na błyskawiczny charakter tego zdarzenia i fakt niskiej płynności, często zdarza się, że po flashcrash cena zostaje odkupiona i wraca w okolice punktu wyjścia. Niestety już bez traderów, których zlecenia Stop Loss zostały aktywowane. W obrocie giełdowym transakcje wynikające ze zjawiska FC są przeważnie anulowane.

Handel na danych (news trading) – często zdarza się, że informacje docierające ze świata wywołują gwałtowne reakcje giełd. We współczesnym świecie informacja i kapitał potrafią poruszać się z prędkością światła, przez co określony wskaźnik makroekonomiczny wywołuje reakcję rynków w ciągu sekung (a może i krótszym) na określone zdarzenia. Ludzie uprawiający “news trading” starają się zarabiać na tych gwałtownych reakcjach krótkimi transakcjami licząc na zdecydowany ruch. Jest to szalenie ryzykowne zajęcie i wymaga odpowiedniego przygotowania sprzętowego.

High Frequency Trading (HFT) – sposób handlu polegający na łapaniu minimalnych ruchów z ogromną częstotliwością. Prowadzony jest z użyciem zaawansowanych algorytmów i nowoczesnego, wydajnego sprzętu. Przodownicy HFT wynajmują pod swoje oprogramowanie serwery w budynku giełdy tak, aby droga zlecenia do arkusza była jak najkrótsza. Tutaj każda milisekunda ma znaczenie.

Indeks dolara (USDX) – koszyk dolara wyrażający wartość USD w stosunku do najważniejszych partnerów handlowych Stanów Zjednoczonych. Istnieją różne indeksy dolara, jednak ten najpopularniejszy, notowany przez New York Board of Trade składa się z: euro, jena, dolara kanadyjskiego, funta brytyjskiego, korony szwedzkiej oraz franka szwajcarskiego. Indeks zaczął być notowany w 1973 roku z wartością startową równą 100.00. Zmiana na 101.00 oznacza zatem wzrost wartości dolara w stosunku do walut w koszyku o 1%.

Indyk – w żargonie wskaźnik, od angielskiego słowa indicator.

Interwał czasowy (Time Frame, TF) – jednostka czasu w jakiej dokonywany jest pomiar ceny. W przypadku różnych typów wykresów pomiarowi podlegają różne wartości ceny. W przypadku świec japońskich będzie to otwarcie, szczyt, dołek i zamknięcie w danym przedziale czasu, np. 1 godziny. Najpopularniejsze interwały czasowe to M1 (1 minuta), M5 (5 minut), M15, M30, H1 (1 godzina), H4, D1 (dzień) oraz W1 (tydzień). Poza tymi istnieją także inne interwały czasowe, jednak są mniej popularne.

Krótka pozycja – tak potocznie zwana jest pozycja sprzedaży waloryu, którego nie posiadamy. Określenie pochodzi prawdopodobnie z rynku akcji, na którym pojawiła się możliwość sprzedaży akcji, których się nie posiadało i była to głównie krótkoterminowa pozycja spekulacyjna. Na lewarowanym rynku Forex mamy możliwość sprzedania waluty, której nie posiadamy, aby zarobić na spadku jej wartości.

Leverage, Lewar (dźwignia) – zobacz “dźwignia”.

Linia Trendu (LT) – linia łącząca dwa wierzchołki (jeśli drugi jest niższy) lub dwa dołki (jeśli drugi jest wyższy). W ten sposób otrzymujemy informację o dynamice ruchu kupujących lub sprzedających w stronę ceny. Wielu technicznych traderów używa LT jako jednego z sygnałów zajęcia pozycji, często łącząc ją z poziomami S/R lub S/D – zobacz “wsparcie/opór” oraz “podaż/popyt”.

Long – patrz “długa pozycja”

Lot – jednostka określająca wielkość transakcji. 1 lot = 100’000 jednostek waluty bazowej. Przykładowo: w parze USD/CAD walutą bazową jest dolar amerykański i w tym wypadku 1 lot będzie równy 100’000 USD. Patrz “waluta bazowa” oraz “waluta kwotowana”.

Margin – patrz “depozyt zabezpieczający”.

Market Maker – broker/dealer, który kwotując ceny instrumentów z rynku staje się jednocześnie drugą stroną transakcji swojego klienta, np. sprzedając mu walory z posiadanej przez siebie puli. Taki broker tworzy w ten sposób rynek biorąc na siebie zyski bądź straty wynikające z takiej transakcji. Zaletą takiego rozwiązania jest możliwość szybkiego i łatwego wykonania zlecenia bez konieczności przesyłania go dalej. Market makerzy generują płynność na rynku m.in. w sytuacji w której brak jest dostępnych ofert zabezpieczając ryzyko na innych instrumentach lub rynkach.

Money Management – zobacz “Zarządzanie kapitałem”.

PIP – czwarta cyfra po przecinku w kwotowanej walucie. Jeden pips to 0.0001. W przypadku jena japońskiego, jest to druga cyfra po przecinku 00.01.

Płynność (Liquidity) – ogólne określenie na ilość i wielkość zleceń na rynku. Im większa płynność tym więcej ofert możemy znaleźć po interesującej nas cenie i tym większe zlecenie jesteśmy w stanie zrealizować bez istotnego wpływu na rynek. Przykładowo, chcąc sprzedać telefon na allegro prawdopodobnie bez problemu znajdziemy chętnego na kupno. Przy tysiącu telefonów może nam braknąć chętnych i będziemy musieli albo obniżyć cenę albo zostać z częścią towaru. Na tym polega płynność. Duże instytucje chcąc wykonywać zlecenia po jak najlepszych cenach, często będą zmuszone do szukania chętnych do zajęcia przeciwnej strony transakcji (patrz “polowanie na stopy).

Podaż i popyt (Supply/Demand, S/D) – podaż i popyt to dwie siły sterujące ruchem ceny. Podaż, to ogół sprzedających dany instrument przy uwzględnieniu rozmiaru składanych przez nich zleceń. Popytem określa się ogół kupujących dany instrument przy uwzględnieniu rozmiarów ich zleceń. Kiedy sprzedających jest wielu, a kupujących mało, cena jest ściągana w dół. Natomiast kiedy podaż i popyt równoważą się, cena utrzymuje się w ruchu bocznym.

Polowanie na stopy (stop hunting) – jest to sposób, w jaki dealerzy szukają przeciwnej strony dla swoich zleceń właściwych. Podczas niskiej płynności są w stanie pchnąć cenę w kierunku zleceń oczekujących typu stop by po ich aktywacji odkupić te oferty w dużej ilości. W ten sposób dealer nie podbije ceny swoim zleceniem kupna, a wręcz uzyska lepszy poziom realizacji.

Price Action (PA) – sposób analizowania ruchów cen na podstawie wykresów i układu otwarcie-szczyt-dołek-zamknięcie. Niektórzy do PA zaliczają także wskaźniki cenowe, podczas gdy inni bazują jedynie na układach świec i dynamice ruchu.

Prowizja (commission) – opłata naliczana przez brokera za wykonanie naszego zlecenia na rynku. Część brokerów nie pobiera tego typu opłat, jednak nie oznacza to, że handel u nich odbywa się za darmo. Broker może zarabiać na traderach na różne sposoby i najczęściej robi to wliczając opłatę do spread’u.

RGR – formacja “ramię-głowa-ramię” zdefiniowana przez analizę techniczną. Jest to formacja szczytów i dołków przypominająca ramiona i głowę, czyli: szczyt, dołek, wyższy szczyt, dołek równy poprzedniemu i niższy szczyt.

Rolowanie – zamykanie jednej transakcji przed jej wygaśnięciem bądź wykonaniem i otwieranie kolejnej, dzięki czemu zyskuje się więcej czasu. Rolowanie jest bardzo częstym zabiegiem m.in. na rynkach kontraktów terminowych, gdzie spekulanci nie chcą wykonania kontraktu, czyli np. dostawy towaru, a ich celem jest jedynie zarobienie na zmianie ceny w danym czasie. Aby uniknąć fizycznej dostawy towaru, kontrakty są zamykane przez wygaśnięciem, a otwiera się nowe pozycje na nowych kontraktach z odleglejszym terminem. Rolowanie jest także bardzo popularne na rynku długu – kiedy dłużnik nie jest gotów pokryć zapadającej wierzytelności, zaciąga nowy dług, którym spłaca stary. W ten sposób poziom zadłużenia nie ulega zmianie, a odsuwa się jedynie termin ostatecznej spłaty.

Setup – zestaw sygnałów w odpowiednim układzie skutkujący decyzją inwestycyjną o zakładanym prawdopodobieństwem sukcesu. Przykładowo setupem będzie przebicie maksimum 14 poprzednich dni długą świecą wzrostową – w tym wypadku trader uwzględnia setup złożony z dwóch sygnałów.Większość inwestorów stosuje całe układy złożone z wielu (trzech, czterech, pięciu i więcej) sygnałów składających się na setup.

Short – patrz “krótka pozycja”.

SHS – formacja “Shoulder-Head-Shoulder”, patrz “RGR”.

Skalping – styl tradingu oparty na szybkich, krótkotrwałych transakcjach nastawionych na zarobek na malutkim ruchu ceny. Zasadnioczo oczekiwany zysk waha się w granicach kilku do kilkunastu pipsów i w czasie kilkunastu sekund do paru minut.

SMA – Simple moving average, patrz “średnia krocząca”.

Spot – natychmiastowa transakcja na określonym instrumencie. Zasadniczo środki w wyniku zawartej transakcji spot są przekazywane w ciągu 2 dni o ile nie są rolowane.

Spread – jest to różnica między ceną sprzedaży (bid) a ceną kupna (ask) i jest mierzony w pipsach. Przykład: EUR/USD po cenie bid 1.3001 / 1.3002 ask oznacza, że sprzedać parę możesz po cenie o 1 pips niższej niż kupić. Należy mieć na uwadze, że aby zamknąć transakcję kupna konieczne jest sprzedanie nabytego wcześniej instrumentu i odwrotnie. A więc jeśli kupiliśmy po cene ask 1.3002, to możemy odsprzedać po cenie bid o 1 pips gorszej. Natomiast aby transakcja nam się zbilansowała cena bid musi wzrosnąć o 1 pips.

SL z ang. Stop loss – szczególny rodzaj zlecenia oczekującego typu stop. Zlecenie jest związane z konkretną pozycją i zamyka ją, gdy cena spadnie lub wzrośnie osiągając poziom Stop loss. Transakcje kupna bronią zlecenia sell stop w charakterze Stop loss. Odwrotnie, transakcje sprzedaży bronią zlecenia buy stop w charakterze Stop loss.

S/R z ang. Support/Resistance – poziomy wsparcia/oporu na których spodziewamy się konkretnej reakcji ceny, np. zatrzymania, odbicia, przełamania. Są to poziomy cenowe w których spodziewamy się akumulacji określonych zleceń na rynku. Poziomy S/R można wyznaczać na różne sposoby i używając różnych narzędzi. Ogólnie poziomy oporu znajdują się powyżej ceny (stawiają opór cenie), a wsparcia znajdują się pod ceną (dostarczają wsparcia cenie).

Straight-Through-Processing (STP) – sposób realizacji zleceń przez brokera polegający na automatycznym przekazywaniu ich do dostawcy płynności w celu wykonania zlecenia. Dotyczy to zleceń składanych i przekazywanych drogą elektroniczną znacząco skracając czas wykonywania. Broker co do zasady przekazuje tylko zlecenie do dostawcy płynności (LP) i to dostawca płynności przyjmuje na siebie ryzyko wynikające z danej transakcji – przy czym LP może być market makerem lub ECN’em. Niektórzy LP umożliwiają brokerom detalicznym także przyjmowanie ryzyka wynikającego z transakcji dokonywanych przez wybranych klientów co rodzi konflikt interesów między brokerem detalicznym a klientami.

Swing – jednokierunkowy ruch ceny pomiędzy odwróceniami – górkami i dołkami. Niektórzy swingi określają mianem fal przy czym mogą to być impulsy lub korekty.

Sygnał – zdarzenie, które bierzemy pod ocenę podejmując decyzję o kierunku i właściwościach otwieranej transakcji. Sygnał może być cenowy (techniczny), przykładowo: “cena przebija maksimum poprzedniego dnia”, “cena testuje poziom oporu”, etc. albo fundamentalny “inflacja w ujęciu rocznym spada w stosunku do miesiąca poprzedniego” albo “bank centralny obniża stopy procentowe”. Rzadko się zdarza, że traderzy podejmują decyzje inwestycyjne na podstawie jednego tylko sygnału – patrz “setup”

Średnia krocząca (Moving Average) – wskaźnik uśrednionej ceny z określonego przedziału czasu wyznaczonego ilością okresów oraz interwałem czasowym. Wśród średnich kroczących wyróżniamy zwykłą średnią (SMA), wykładniczą średnią (EMA) oraz ważoną średnią (WMA).

Target – cel wynikający z analizy, który wg założeń powinien zostać osiągnięty przez cenę, aby można było stwierdzić, że inwestycja była udana.

TF – z ang. Time Frame, czyli przedział czasowy, który na wykresie przypisany jest do jednego okresu (świecy, słupka lub punktu na wykresie liniowym). W ten sposób H4 lub 4H to wykres 4-godzinny (z ang. 4-Hour) i oznacza to, że jeden słupek lub świeca oznacza 4 pełne godziny. 1M, 5M i 15M to wykresi minutowe odpowiednio 1-minutowy, 5-minutowy i 15-minutowy, a 1D to 1-dniowy. Istnieją również inne interwały czasowe poza tymi uznanymi za najpopularniejsze, ponieważ jest to tylko kwestia konwencji. Nie ma problemu, żeby istniał interwał 243 minutowy czy 2-godzinny. Możliwość ustawiania własnych parametrów TF dają rozbudowane platformy handlowe.

Tick – najmniejsza wartość, o którą może zmienić się cena.

Trailing Stop (TS) – zlecenie Stop Loss przesuwające się automatycznie za ceną postępującą na korzyść naszego zlecenia.

TP z ang. Take Profit – zlecenie automatycznej realizacji zysku na wskazanym wcześniej poziomie. Z reguły realizowany zleceniem limit przeciwnym do naszej pozycji. Czyli pozycję krótką zamykamy na zysku (TP) zleceniem buy limit pod ceną, a pozycję długą zleceniem sell limit nad ceną.

Trigger – z ang. spust, wyzwalacz. Sygnał, który wyzwala decyzję o zawarciu transakcji na danym instrumencie zgodnie z określonym setupem. Przykładowo, zamknięcie świecy o określonym kształcie – np. formacja spadającej gwiazdy pod poziomem oporu w trendzie spadkowym. Setup składający się z trzech sygnałów: (1) trend spadkowy, (2) testowany poziom oporu, (3) formacja spadającej gwiazdy, skutkuje złożeniem zlecenia sprzedaży dopiero po ziszczeniu się ostatniego z nich. “Spust” może mieć też charakter fundamentalny, np. w setupie spadkowym składam zlecenie sprzedaży w momencie, w którym bank centralny obwieszcza swoje niezadowolenie z wysokiego kursu waluty i niskiego poziomu inflacji.

Volatility – patrz “zmienność”.

Waluta bazowa – jest to waluta która jest wyceniana w ramach pary walutowej. W symbolu pary jest na pierwszym miejscu, przed ukośnikiem. W parze walutowej GBP/USD, to funt brytyjski jest walutą bazową i jego wartość domyślnie wynosi 1.

Waluta kwotowana – jest to waluta służąca do wyceny podstawowej jednostki waluty kwotowanej. W symbolu pary znajduje się na drugim miejscu, za ukośnikiem. W parze walutowej GBP/USD walutą kwotowaną jest dolar amerykański i jego wartość zmienia się w stosunku do 1 jednostki funta. W ten sposób wiemy, ile dolarów musimy zapłacić za 1 GBP.

Wsparcie/opór (Support/Resistance, S/R) – poziomy wyznaczane w miejscach, w których cena najprawdopodobniej będzie miała problemy z kontynuacją, zatrzyma się lub zostanie odbita. Dzieje się tak z powodu domniemanego gromadzenia się kupujących (wsparcie) lub sprzedających (opór) na danym poziomie ceny. Wsparcia wyznaczane są pod ceną i powstrzymują spadki, natomiast opory ustanawiane są powyżej ceny i powstrzymują walor przed dalszą aprecjacją.

Zarządzanie kapitałem (Money Management) – zarządzanie kapitałem to bardzo ważny element każdej inwestycji. Podstawowa zasada mówi, że w jednej inwestycji należy ryzykować tylko niewielką część posiadanych środków. Temat zarządzania kapitałem jest złożonym zagadnieniem i dobry plan zarządzania kapitałem powinien zawierać wiele czynników i wytycznych zmierzających do ochrony naszego kapitału początkowego, a także ewentualnych zysków. MM powinien także uwzględniać psychologię handlu i ciągi strat, które mogą się zdarzyć i przy niewłaściwym postępowaniu zrujnować nawet duże konto inwestycyjne.

Purple Trading – Broker STP który zaprasza także zyskownych traderów. SPRAWDŹ NAS 73.2% detalicznych kont CFD traci pieniądze.

Zlecenie limit – typ zlecenia oczekującego w kierunku przeciwnym do ceny. Zlecenie buy limit, to kupno gdy cena spadnie do poziomu limit. Zlecenie sell limit, to sprzedaż gdy cena wzrośnie do poziomu limit. Zlecenia limit co do zasady są wykonywane po z góry ustalonej cenie.

Zlecenie stop – zlecenie oczekujące w kierunku ceny. Sell stop, to sprzedaż gdy cena spadnie do poziomu stop. Buy stop to zlecenie kupna, gdy cena wzrośnie do poziomu stop.

Zmienność (Volatility) – statystyczna miara rozproszenia zwrotów dla danego instrumentu. Zmienność może być mierzona albo za pomocą odchylenia standardowego, albo wariancji między zwrotami z tego samego instrumentu. Zwykle im wyższa zmienność, tym bardziej ryzykowny instrument.

Słownik Forex – podstawowe pojęcia

PODSTAWOWE INFORMACJE I TERMINOLOGIA
Na Forexie można grać w zasadzie na każdej notowanej na świecie parze walut. Podaje się je w następującej formie: EUR/USD (euro do dolara – najpopularniejsza para na Forexie), USD/JPY (dolar do jena), CHF/PLN (frank szwajcarski do złotego). Taka forma zapisu oznacza, iż za jedną jednostkę waluty bazowej (w podanych przykładach – EUR, USD, CHF) możemy kupić tyle jednostek drugiej waluty ile wynosi kurs. Kurs podawany jest zawsze z dokładnościa do czterech miejsc po przecinku (wyjątek stanowi tutaj Jen, w którym dokładność wynosi dwa miejsca po przecinku). Przykład:

Kurs EUR/USD wynosi 1.3115 – za 10.000 euro możemy kupić 13.115 dolarów. Kurs CHF/PLN wynosi 2.5371 – za 100 franków możemy kupić 253,71 złotych.

Na Forexie kurs zawsze podawany jest na dwa sposoby – kurs kupna (Ask) oraz kurs sprzedaży (Bid). Kurs kupna jest zawsze większy od kursu sprzedaży, a różnica między tymi dwoma kursami nazywana jest spreadem. Wartość spreadu podawana jest w pipsach (ang: Price Interest Point) czyli dzięciotysięcznej częsci kursu (w przypadku jena – jednej setnej). Najlepiej będzie to zobrazować na przykładzie:

Kurs sprzedaży (Bid) pary EUR/PLN wynosi 3.9078, zaś kurs kupna (Ask) wynosi 3.9128 – spread jest zatem równy różnicy obu kursów (3.9128 – 3.9078) i wynosi 0.0050 czyli 50 pipsów.

Często zdarza się, iż na okres weekendu lub świąt spread zostaje przez biuro maklerskie znacząco powiększony przez co zawieranie transakcji staje się mniej atrakcyjne. Spread zazwyczaj stanowi jedyną formę „opłaty” za zawarcie transakcji, co także jest bardzo specyficzną cechą rynku walutowego.

Słownik:

B

Bear (niedźwiedź)
Inwestor prowadzący grę na rynku na podstawie przekonania, że ceny/rynek będą wykazywać tendencję spadkową.

Bear Market (rynek niedźwiedzia)
Rynek, na którym ceny wykazują silny trend zniżkowy pod wpływem powszechnego pesymizmu inwestorów (przeciwieństwo „rynku byka”).

Bid
Cena, po której nabywca jest gotowy dokonać zakupu; cena kupna waluty

Bid/Ask Spread (spread, marża handlowa, widełki cenowe)
Różnica między ceną kupna i sprzedaży; miernik płynności rynku: im niższy spread, tym wyższa płynność.

Bretton Woods Accord (porozumienie Bretton Woods)
Porozumienie zawarte w 1944 r. ustalające kursy wymiany podstawowych walut, zasady interwencji banków centralnych na rynkach walutowych oraz cenę złota w wysokości 35 USD za uncję. Od porozumienia odstąpiono w 1971 r.

Bull (byk)
Inwestor grający na podstawie przekonania, że ceny/rynek będą wykazywać tendencję zwyżkową.

Bull Market (rynek byka)
Rynek, na którym ceny wykazują silny trend zwyżkowy.

Broker
Agent, który realizuje zlecenia kupna i sprzedaży składane przez inwestorów. Broker pobiera prowizję, która podlega negocjacji bądź nie, w zależności od wielkości transakcji i oferowanych przez niego warunków handlowych.

C

Cable
W slangu dealerów popularna nazwa notowań pary walutowej GPB/USD.

Call Rate (stawka procentowa)
Oprocentowanie z dnia na dzień wkładów na wezwanie w obrocie międzybankowym.

Cash Market (rynek pieniężny)
Rynek, na którym można dokonywać fizycznego zakupu i sprzedaży walut.

Convertible Currency (waluta wymienialna)
Waluta, która może zostać wymieniona na inną walutę lub złoto bez zezwolenia banku centralnego.

Counter party (strona w transakcji walutowej)
Klient lub bank, który jest stroną w transakcji walutowej. Termin ten używany jest także wobec uczestników wymiany swapowej.

Cross Rate (kurs krzyżowy lub krosowy)
Kurs wymiany, który nie obejmują dolara amerykańskiego (kurs wymiany pary walutowej w relacji do dolara).

Currency Risk (ryzyko walutowe)
Ryzyko powstania strat w wyniku niekorzystnej zmiany kursów walutowych.

Currency Swap (transakcja swapowa)
Kontrakt pomiędzy dwoma stronami w celu wymiany serii przyszłych płatności procentowych w określonych walutach i określonym czasie wg ustalonego kursu wymiany.

Currency Option (opcja walutowa)
Kontrakt dający prawo kupna lub sprzedaży waluty za inną po określonym kursie i w określonym czasie.

Currency Swaption (walutowa opcja spawowa)
Opcja zawarcia walutowego kontraktu swapowego.

Currency Warrant (długoterminowa opcja walutowa)
Opcja OTC; długoterminowa opcja walutowa (powyżej 1 roku).

D

Day Trading (handel jednoseryjny)
Strategia polegająca na otwieraniu i zamykaniu tych samych pozycji w ciągu jednego dnia handlu.

Dollar Rate (kurs dolara)
Pojawia się, kiedy różne ilości walut obcych są wyceniane wobec jednej jednostki dolara amerykańskiego, niezależnie od tego, gdzie przebywa dealer lub w jakiej walucie wymaga kursu wymiany. Wyjątkiem jest para GPB/USD (tzw. Cable), funt wyceniany w jednostkach dolara amerykańskiego wobec funta brytyjskiego.

E

EMS (Europejski System Monetarny)
Skrót od słów European Monetary System. Porozumienie członków Unii Europejskiej regulujące fluktuacje kursów ich walut.

European Monetary Union (Europejska Unia Monetarna)
Od 1 stycznia 2002 r. w krajach należących do Europejskiej Unii Walutowej obowiązuje wspólna waluta (euro), która zastąpiła waluty narodowe. Obecnie członkami EMU są: Niemcy, Francja, Belgia, Luksemburg, Austria, Finlandia, Irlandia, Holandia, Włochy, Hiszpania i Portugalia.

Exchange Rate Risk
patrz: Currency Risk.
F

Federal Reserve, w skrócie Fed (Rezerwa Federalna USA)
Bank Centralny USA.

Fixed Exchange Rate (stały kurs wymiany)
Oficjalny kurs waluty ustalany przez władze dla jednej lub więcej par walut. W praktyce kursom stałym pozwala się na fluktuacje w ramach ustalonych punktów interwencji.

Flat / Square (Stawka jednolita, wyrównywać pozycję)
Powstaje, jeżeli dana waluta nie podlegała obrotowi handlowemu lub jeżeli wcześniejsza transakcja została odwrócona tworząc w ten sposób pozycję neutralną (flat).

Floating Rate Interest (zmienna stopa procentowa)
W przeciwieństwie do stopy stałej, wysokość tej stopy podlega fluktuacjom pod wpływem rynku lub stóp referencyjnych. Przykładem jest stopa oprocentowania standardowych kredytów hipotecznych.

Foreign Exchange Swap (Walutowa transakcja spawowa)
Transakcja, która zakłada właściwą wymianę 2 walut w określonym terminie, po kursie ustalonym w dniu jej zawarcia pomiędzy dwoma stronami (tzw. short leg), w innym przyszłym terminie po zawarciu transakcji wg kursu ustalonego w dniu zawarcia transakcji (tzw. long leg).

Foreign Exchange, Forex lub FX
Równoczesna transakcja kupna waluty za inną w handlu pozagiełdowym (OTC). Większość transakcji odbywa się na walutach kwotowanych wobec dolara.

Forward (transakcja forward)
Transakcja z wyznaczoną datą realizacji. Transakcje forward na rynku forex zazwyczaj zawierane są z marginesem ustalonym powyżej (premium) lub poniżej (discount) aktualnego kursu rynkowego (spot).
Aby uzyskać ostateczną cenę należy dodać margines do kursu spot. Cena ta pokazuje wysokość stawki w dniu realizacji transakcji forward, jaka byłaby wymagana, by przy wymianie środków uzyskać wynik neutralny (bez zysku lub straty). Stawkę oblicza się na bazie obowiązujących stóp odsetkowych dla danej pary walut oraz ich bieżącego kursu spotowego. W odróżnieniu od transakcji na rynku kontraktów terminowych (futures), transakcje forward charakteryzują się elastycznością, a ich warunki mogą być każdorazowo ustalane wg potrzeb partnerów. Transakcje forward są realizowane w handlu pozagiełdowym.

Fundamental Analysis (Analiza fundamentalna)
Dogłębna analiza danych ekonomicznych i politycznych w celu prognozowania zachowań rynków finansowych.

G

GTC, skrót od: Good till Cancelled (zlecenie ważne do odwołania)
Zlecenie zakupu lub sprzedaży waluty po ustalonej cenie, ważne do momentu odwołania zamówienia przez klienta.
H

Hedging (transakcja hedgingowa)
Transakcja przeprowadzana w celu neutralizacji strat na innej, np. sprzedaż na pozycji krótkiej dla „wyzerowania” uprzedniego zakupu. Hedging redukuje potencjalne straty, choć niekiedy także i zyski.

High/Low (Kurs najwyższy/najniższy)
Zazwyczaj najniższa i najwyższa cena danego instrumentu w ciągu bieżącego dnia handlu.

I

Initial Margin (początkowy depozyt zabezpieczający)
Depozyt początkowy wymagany jako zabezpieczenie przed zajęciem pozycji na rynku.

Interbank Rates (kursy międzybankowe)
Kursy, wg których duże banki międzynarodowe rozliczają wzajemne transakcje.

L

Limit Order (zlecenie z limitem ceny)
Zlecenie realizowane dopiero w momencie, gdy cena osiąga poziom uprzednio określony przez klienta.

Long Position (pozycja długa)
Pozycja, na której klient dokonał zakupu waluty, której dotychczas nie posiadał. Zazwyczaj podawana w walucie bazowej (np. USD na pozycji długiej, euro na krótkiej).

M

Margin (depozyt zabezpieczający)
Środki deponowane przez klienta jako zabezpieczenie ewentualnych start spowodowanych niekorzystnymi ruchami cen.

Margin Call (wezwanie do uzupełnienia depozytu)
Wezwanie do wpłaty dodatkowych środków na rachunek w celu powiększenia salda do minimalnego poziomu wymaganego przez brokera dla zabezpieczenia przed konsekwencjami niekorzystnych zmian cen.

Market Maker (animator rynku)
Profesjonalny uczestnik rynku, który sprzedaje i kupuje waluty po określonych cenach. Animator rynku prowadzi tzw. „trading book”.

Maturity (termin zapadalności)
Data płatności.
O

Offer
Cena, po której sprzedający jest gotowy sprzedać dany instrument finansowy.

One Cancels Other Order, w skrócie: O.C.O Order (zlecenie z likwidacją pozycji)
Realizacja jednej części tego zlecenia automatycznie likwiduje inną.

Open Position (pozycja otwarta)
Jakakolwiek transakcja, która nie została uregulowana przez dokonanie płatności lub przez transakcję odwrotną o tej samej wielkości i tej samej dacie rozliczenia.

Over The Counter (OTC)
Pozagiełdowy (rynek, transakcja itd.)

Overnight Trading (handel międzysesyjny, nocny)
Transakcje zakupu i sprzedaży dokonywane pomiędzy 21.00 i 7.00 dnia następnego.

P

Pip, Points (Pip, punkt bazowy)
W terminologii rynku walutowego jest to najmniejsza jednostka zmiany kursu walutowego. Jeden punkt bazowy to 0,0001 (w przypadku par takich jak EUR/USD, GBD/USD, USD/CHF) lub.01 (USD/JPY).

Political Pisk (ryzyko polityczne)
Potencjalne ryzyko straty związanej z niekorzystną dla inwestora zmianą kursów wywołaną decyzjami władz.

R

Resistance (opór, także linia, próg lub poziom oporu)
Poziom cenowy, na którym można się spodziewać masowej sprzedaży waluty.

Risk Capital (kapitał ryzyka, spekulacyjny)
Środki, które inwestor może zainwestować i które może stracić bez uszczerbku dla swojej sytuacji życiowej.

Rollover (rolowanie pozycji)
Przesunięcie momentu uregulowania transakcji do kolejnej daty rozliczenia na podstawie różnicy oprocentowania danej pary walut.

S

Settlement (uregulowanie, rozliczenie)
Fizyczna wymiana podstawowej waluty na inną.

Short (Pozycja krótka)
Pozycja rynkowa, na której klient sprzedaje instrument finansowy, którego jeszcze nie posiada, z zamiarem realizacji zysku poprzez odkupienie go po niższej cenie.

Spot
Transakcja natychmiastowa, przepływ funduszy następuje zazwyczaj w ciągu dwóch dni roboczych po jej zawarciu.

Spread
Patrz: Bid/Ask spread

Stop Loss Order (zlecenie z limitem straty, zlecenie stop)
Zlecenie kupna lub sprzedaży w momencie, gdy cena osiąga ustalony poziom (powyżej lub poniżej ceny w momencie składania zamówienia).

Support Levels (Wsparcie, także linia, poziom lub próg wsparcia)
Poziom ceny, przy którym można spodziewać się masowego wykupu waluty.

T

Technical Analysis (analiza techniczna)
Metoda prognozowania zachowań rynku poprzez analizę takich danych jak: wykresy, trendy cenowe i wolumen obrotów.

Tomorrow to Next
Równoczesny zakup i sprzedaż waluty z dostawą w dniu następnym i sprzedażą po 2 dniach lub na odwrót.

Two-Way Price (Cena dwukierunkowa)
Kurs z podaniem zarówno ceny kupna, jak sprzedaży.

U

US Prime Rate (najkorzystniejsza amerykańska stopa procentowa)
Stopa procentowa kredytów oferowana przez banki amerykańskie ich kluczowym klientom.

V

Value Date (Data rozliczenia, data walutowania)
Data rozliczenia transakcji typu spot lub forward.

Variation Margin (dodatkowy depozyt zabezpieczający)
Dodatkowy depozyt wymagany przez brokera w warunkach dużej chwiejności rynku.

Volatility (zmienność)
Statystyczna miara ruchów cenowych rynku bądź papieru wartościowego w określonym czasie, obliczana przy użyciu odchylenia standardowego. Wysoka zmienność rynku wiąże się z wysokim ryzykiem finansowym.

Analiza Tecniczna i Fundamentalna

Analiza techniczna zajmuje się badaniem tego, co już się wydarzyło na rynku, a nie tego, co może si…

Wskaźniki makroekonomiczne – słowniczek

Tankan Survey – Raport Banku Japonii Tankan Raport Centralnego Banku Japonii odnośnie nastrojów przedsiębiorców. Publikowane dane odnosz…

Forex – co to jest? Handel i inwestowanie na rynku Forex

Zacznij inwestować dziś lub wypróbuj darmowe konto demo

Zacznij inwestować dziś lub wypróbuj darmowe konto demo

Forex to tylko jedna z kilku nazw określających międzynarodowy rynek wymiany walut (używa się również określeń Foreign Exchange Market lub FX Market). Mówiąc najprościej – FOREX to rynek na którym wymienia się jedną walutę na drugą po ustalonej cenie. Jest to największy i najbardziej płynny rynek na świecie, a jego dzienne obroty przekraczają 5 bilionów dolarów. Głównymi handlującymi na rynku Forex są banki i inne duże instytucje finansowe, ale w zasadzie każdy z nas może być pośrednim uczestnikiem obrotu, np. kiedy dokonuje transakcji zakupu waluty kraju do którego wybiera się na wakacje. Pierwotnie główną funkcją rynku Forex było usprawnienie procesu wymiany walut na potrzeby międzynarodowego handlu surowcami, towarami czy usługami, ale jego bardzo duża zmienność i płynność sprawiła, że stał się niezmiernie atrakcyjnym miejscem inwestycji i spekulacji traderów z całego świata. Dlatego obecnie około 90% transakcji na rynku Forex to transakcje spekulacyjne.

Rynek Forex nie jest scentralizowany, co oznacza że nie ma fizycznej siedziby czy lokalizacji, jak na przykład giełda w Warszawie czy giełda w Nowym Jorku. Jest to tak zwany rynek pozagiełdowy (międzybankowy), a handel na rynku Forex odbywa się za pośrednictwem sieci komputerowych łączących jego uczestników.

Obecnie niemal każdy może mieć możliwość spekulacji na rynku Forex w sposób bardzo zbliżony do tego jak spekulują profesjonalni traderzy instytucji finansowych, na przykład za pośrednictwem regulowanych firm brokerskich (sprawdź jak wybrać brokera Forex), a wraz z postępem technologicznym usługi tego typu rozwijają się niezmiernie dynamicznie.

Już wiemy jak ten rynek wygląda obecnie, teraz przyjrzyjmy się jego historii.

Jak powstał Forex? Historia rynku Forex

Rynek wymiany walut, czyli rynek Forex jaki znamy dziś, uformował się dopiero w XX wieku. W przeszłości to nie waluty, ale złoto, srebro i inne kruszce przez całe wieki pełniły rolę międzynarodowego i akceptowanego w całym cywilizowanym świecie środka płatniczego. Wyraźne zmiany pojawiły się w XIX wieku, kiedy kraje europejskie ustaliły wartość swoich walut w stosunku do złota, jednocześnie zobowiązując się do się do ich ewentualnego wykupu (system waluty złotej). W efekcie dało to możliwość swobodnej wymiany walut na złoto (i odwrotnie) przyczyniając się do udoskonalenia i rozwoju handlu międzynarodowego. Obecnie zmienność notowań walut wydaje nam się czymś oczywistym, ale w okresie obowiązywania systemu waluty złotej kurs wymiany walut na złoto pozostawał stały i zgodny z ustalonym przez banki centralne parytetem.

Dopiero wybuch pierwszej wojny światowej sprawił, że kraje zrezygnowały z dotychczasowego systemu standardu złota, a powstały “bałagan walutowy” utrudniający handel międzynarodowy utrzymywał się aż do zakończenia drugiego światowego konfliktu.

Aby rozwiązać powojenne problemy monetarne i ustabilizować główne światowe waluty, w 1944 roku została zwołana tzw. Konferencja w Bretton Woods, gdzie na mocy porozumienia zostały stworzone podwaliny obecnego rynku Forex:

  • na mocy porozumienia utworzono Międzynarodowy Fundusz Walutowy oraz Bank Światowy
  • złoto stało się miernikiem porównawczym
  • dolar amerykański został tzw. walutą centralną i tylko on był wymienialny na złoto
  • kursy walut były stałe, ale w wyjątkowych przypadkach ceny mogły podlegać zmianom.

System z Bretton Woods, podobnie zresztą jak jego poprzednik (system standardu złota), miał pewne wady. W rezultacie, nie wchodząc w szczegóły, doprowadził do przewartościowania dolara, który pod koniec lat 60-tych zaczął tracić zaufanie inwestorów, a w efekcie coraz więcej krajów chciało wymieniać posiadane dolary na złoto. W 1971 roku porozumienie z Bretton Woods ostatecznie załamało się – USA zniosło wymienialność dolarów na złoto i narodził się współczesny rynek walutowy forex, na którym notowania walut zależą przede wszystkim od siły popytu i podaży.

Pary walutowe na rynku Forex

Na rynku Forex każda waluta ma przypisany unikalny trzyliterowy kod np. EUR (euro), USD (dolar) czy CHF (frank szwajcarski). Na rynku Forex handluje się parami walutowymi, a ich wartość zawsze prezentowana jest jako stosunek wartości jednej waluty do drugiej np EUR/USD (euro do dolara), GBP/USD (funt szterling do dolara) czy USD/JPY (dolar do jena japońskiego).

Do najbardziej popularnych i najbardziej płynnych par FX należą:

  • EUR/USD – euro do dolara amerykańskiego
  • GBP/USD – funt szterling do dolara amerykańskiego
  • USD/CAD – dolar kanadyjski do dolara amerykańskiego
  • USD/JPY – dolar amerykański do japońskiego jena
  • USD/CHF – dolar amerykański do franka szwajcarskiego

Pary walutowe na rynku Forex możemy umownie podzielić na kilka grup:

Majors – główne pary walutowe składające się z walut największych światowych gospodarek, czyli np. EUR/USD, GBP/USD, czy USD/CHF.

Minors – drugorzędne pary walutowe o mniejszym globalnym znaczeniu niż w przypadku “majorsów”, jak np. USD/CAD, AUD/USD albo NZDUSD.

Exotic – egzotyczne pary walutowe, zwykle jedna z walut w parze jest walutą kraju należącego do “emerging markets”, czyli krajów rozwijających się (stąd również spotykana nazwa “Emergings”). Przykładami takich par są USD/RON lub USD/PLN.

Jeśli mówimy o rynku forex i o parach walutowych, musimy koniecznie wspomnieć o pojęciach waluty bazowej i waluty kwotowanej – nazwy te odpowiadają kolejno pierwszej i drugiej walucie w parze.

Na przykładzie USD/JPY – w tej parze walutowej dolar jest walutą bazową, a jen japoński walutą kwotowaną.

Cena pary walutowej (kwotowanie) oznacza ile waluty kwotowanej (drugiej w parze) możemy zakupić za jedną jednostkę waluty bazowej (pierwszej w parze).

Sprawdźmy jak interpretować cenę par walutowych na podstawie dwóch prostych przykładów:

  • Jeśli cena EUR/USD wynosi 1.1100. – oznacza to że za każde jedno euro (1 EUR) kupimy dokładnie jednego dolara i 11 centów (1.11 USD).
  • Jeśli cena USD/JPY wynosi 108.00 – oznacza to że za jednego dolara amerykańskiego dostaniemy dokładnie 108 jenów japońskich.

Warto również wspomnieć o często pojawiającym się, nie tylko w kontekście rynku Forex, pojęciu walut surowcowych. Waluty surowcowe są to waluty krajów, których gospodarki w dużej mierze bazują na eksporcie surowców. Głównymi walutami surowcowymi są: dolar australijski (AUD), dolar nowozelandzki (NZD), dolar kanadyjski (CAD) i korona norweska (NOK).

Pojęciem które również warto znać jest określenie pary walutowej jako pary krzyżowej (tzw. cross). Para krzyżowa to para walutowa która nie zawierają dolara, np. EUR/JPY, EUR/PLN czy EUR/GBP.

Jak inwestować na rynku Forex?

Jak wspomnieliśmy wcześniej, około 90% obrotu na rynku forex to transakcje spekulacyjne. Istnieje kilka sposobów inwestowania na rynku forex, a najbardziej oczywistym z nich jest po prostu fizyczny zakup – jeżeli uważamy, że cena danej waluty będzie w przyszłości wyższa, możemy kupić ją w formie banknotów lub monet i sprzedać z zyskiem w przypadku kiedy jej notowania faktycznie wzrosną. Oczywiście fizyczny zakup walut nie jest najwygodniejszym i najbardziej efektywnym rozwiązaniem, dlatego między innymi wraz z rozwojem rynków finansowych powstały instrumenty pochodne – instrumenty finansowe których wartość uzależniona jest od wartości instrumentów bazowych, którymi mogą być np. kurs walutowy, surowiec czy indeks giełdowy. Instrumenty pochodne mogą pełnić różne funkcje, a jedną z nich jest spekulacja i możliwość zyskiwania na zmienności cen aktywa bazowego (na przykład złota) bez konieczności jego fizycznego zakupu i związanych z tym kosztów przechowywania czy transportu. Najbardziej popularnym instrumentem pochodnym używanym przez inwestorów indywidualnych do spekulacji są kontrakty na różnice kursowe, czyli kontrakty CFD (contract for difference). Istnieje wiele innych instrumentów pochodnych, wśród nich znajdziemy m.in. kontrakty terminowe futures lub forward, opcje, IRSy, warranty czy swapy walutowe, jednak albo nie dorównują popularnością kontraktom CFD, albo nie są dostępne dla inwestorów indywidualnych.

Czym są kontrakty CFD na Forex?

CFD, lub po prostu kontrakty na różnice kursowe (Contract For Difference), to instrumenty finansowe będące rodzajem umowy pomiędzy dwoma stronami, które zobowiązują się do wymian kwoty której wartość jest równa różnicy pomiędzy ceną otwarcia a ceną zamknięcia pozycji. CFD są typem pozagiełdowych instrumentów pochodnych. Pozagiełdowych, ponieważ transakcje są dokonywane bezpośrednio pomiędzy stronami, a pochodnych, ponieważ ich cena zależy od cen aktywów bazowych. Aktywem bazowym mogą być: waluty, akcje, indeksy, towary, coraz bardziej popularne kryptowaluty i wiele innych. Warto podkreślić – kupując kontrakt na wzrost np. EUR/USD czy złota nie dokonujemy faktycznego zakupu waluty czy metalu szlachetnego i nie stajemy się ich właścicielem.

Kontrakty na waluty (forex) nie bez powodu są jednymi z najczęściej używanych przez inwestorów indywidualnych instrumentów finansowych. Na ową popularność składa się zestaw szczególnych cech handlu kontraktami CFD na waluty:

Godziny handlu – mówi się że rynek Forex nie śpi ponieważ handel na nim jest możliwy przez 24h na dobę, od poniedziałku do piątku!

Łatwa dostępność – zwykle inwestycje kojarzą się z dużym nakładem środków (tzw. wysoki próg wejścia), tymczasem żeby rozpocząć przygodę z rynkiem Forex wystarczy kilkaset złotych, dolarów czy euro, nie potrzebny jest żaden minimalny depozyt. Łatwiejsza dostępność oczywiście nie oznacza, że jest to rynek łatwiejszy, a wręcz przeciwnie – inwestorzy często zaczynają zmagania z rynkiem “z marszu”, bez koniecznej edukacji i odpowiedniego przygotowania.

Dźwignia finansowa – kontrakty CFD na forex (jak większość instrumentów pochodnych) posiadają wbudowaną dźwignię. Oznacza to że otwierając pozycję potrzebny jest tylko procent pełnej wartości inwestycji. Dla przykładu inwestycja w EUR/USD o wartości 10000 euro wymaga depozytu zabezpieczającego o wartości 333 euro. Więcej informacji na temat dźwigni znajdziesz tutaj.

Niskie koszty handlu – u większości brokerów Forex otwarcie rachunku i jego prowadzenie jest darmowe, a prowizje od kupna i sprzedaży kontraktów CFD liczone są w tysięcznych procenta. Kosztem otwarcia zlecenia na rynku forex może być, w zależności od typu rachunku, spread lub spread i prowizja.

Handel na wzrosty i spadki – w odróżnieniu od wielu “klasycznych” form inwestycji (np. zakupu akcji na giełdzie) za pomocą CFD na waluty można spekulować na rynku forex zarówno czy cena danej pary walutowej wzrośnie, ale także czy spadnie. Jeśli gramy “na wzrost” ceny danego aktywa, oznacza to że otwieramy pozycję długą (long), a grając na “spadek” otwieramy pozycję krótką (short).

Duża zmienność – spekulacja opiera się na bardzo bardzo prostym założeniu – chodzi w niej o to żeby coś kupić (lub sprzedać) po korzystnej cenie, a następnie sprzedać (lub odkupić) po cenie lepszej. Dlatego dla spekulantów zmienność (volatility) to bardzo ważny czynnik stanowiący o atrakcyjności danego rynku, a rynek Forex należy do najbardziej zmiennych rynków na świecie.

Zaawansowanie platform handlowych forex – popularność spekulacji na rynku forex pociągnęła za sobą powstanie dużej ilości brokerów oferujących ten typ usługi, a rosnąca konkurencja sprawiła że ten segment rynków inwestycyjnych stał się niesamowicie zaawansowany technologicznie. Mając dostęp do dobrej platformy handlowej forex dostajemy w pakiecie wszystkie narzędzia które będą nam potrzebne do skutecznego handlu (nie tylko na walutach) – notowania walut online, narzędzia do analizy technicznej, newsy rynkowe czy kalendarz wydarzeń ekonomicznych. Więcej o innowacyjnej platformie transakcyjnej oferowanej przez XTB, czyli o xStation 5, dowiesz się tutaj.

Możliwość nauki na koncie forex demo – większość brokerów Forex udostępnia możliwość otwierania testowych rachunków, na których można stawiać pierwsze kroki w inwestycjach w środowisku wirtualnym, a więc bez ryzyka utraty środków. Otwarcie rachunku demo zajmuje dosłownie kilka sekund i nie zobowiązuje do jakichkolwiek opłat ani do założenia konta realnego w przyszłości.

Więcej o kontraktach CFD dowiesz się pod tym linkiem.

Sesje handlowe na rynku Forex

Handel na rynku Forex jest możliwy od poniedziałku do piątku przez 24h na dobę. Umownie każdy dzień handlu dzielimy na trzy sesje:

  • sesja w Tokio – sesja azjatycka
  • sesja Londyńska – sesja europejska
  • sesja w Nowym Jorku – sesja amerykańska

Ten podział wynika z faktu, że Tokio, Londyn oraz Nowy Jork są trzema największymi centrami finansowymi na świecie i w tych lokalizacjach znajduje się najwięcej dużych oraz wpływowych instytucji finansowych.

Inwestując na rynku Forex warto pamiętać, że podczas różnych sesji handlu poszczególne pary walutowe mogą reagować w różny sposób. Na przykład podczas sesji azjatyckiej AUD/USD będzie dużo bardziej aktywną parą walutową niż podczas sesji londyńskiej, a notowania EUR/PLN podczas sesji w Tokio będzie charakteryzować się niższą zmiennością niż podczas sesji europejskiej.

Handel na rynku Forex zaczyna się w niedziele o godzinie 23:00 czasu polskiego, a kończy w piątek o godzinie 22:00.

Ważne podstawowe pojęcia na rynku Forex

Rynek Forex jest rynkiem specjalistycznym i aby szybciej zrozumieć jego poszczególne elementy i mechaniki, warto zacząć przygodę z nim od nauki podstawowych i najczęściej pojawiających się pojęć:

Pozycja Long i pozycja Short – pozycja long (pozycja długa) to nic innego otwarcie pozycji w której zarabiamy na wzroście ceny danego aktywa, a tracimy na spadku. Dla przykładu, długa pozycja na EURUSD oznacza że kupujemy EUR za USD, a więc zarabiamy na wzroście ceny EUR względem USD a tracimy na wzroście spadku ceny EUR względem USD.. Oczywiście pozycja short (pozycja krótka) jest przeciwieństwem pozycji długiej.

Cena ask i cena bid – ceną ask nazywamy cenę po której można dokonać zakupu danej pary walutowej, a ceną bid nazywamy cenę po której można dokonać jej sprzedaży.

Spread walutowy – to różnica pomiędzy ceną ask i ceną bid. Im niższy spread, tym niższy jest koszt otwarcia danego zlecenia. Należy pamiętać że spread nie jest stałą wartością i jest wyraźnie większy w czasie wyjątkowo dużej zmienności lub wyjątkowo małej płynności na danym rynku. Na przykład spread na EUR/USD podczas sesji europejskiej będzie dużo niższy, niż podczas sesji azjatyckiej, a co za tym idzie podczas sesji w Londynie handel będzie tańszy.

Pips (pip) – większość walut jest kwotowana do czwartego miejsca po przecinku i to właśnie jednostkę 0.0001 nazywamy jednym pipsem. Wyjątkiem jest np USDJPY, który jest kwotowany do drugiego miejsca po przecinku (w tym przypadku pips to 0.01). Jednostką mniejszą od pipsa jest punkt (1 pips = 10 punktów). Jeśli cena EURUSD wynosi 1.1100 i wzrośnie o jeden pips, oznacza to, że wzrośnie do 1.1101 (1.1100 + 0.0001). Wartość pipsa zależy od wielkości zlecenia (wolumenu) – aby dowiedzieć się więcej czym jest pips, od czego zależy jego wartość i jak ją obliczyć kliknij tutaj.

Lot – jest to określenie wielkości transakcji na rynku Forex. Standardowy lot składa się z 100000 jednostek waluty bazowej (pierwszej w parze). W XTB minimalna wartość transakcji dostępna dla CFD na waluty to 0.01 lota, a nominalna wartość zlecenia tej wielkości to 1.000 jednostek (dla EUR/USD będzie to tysiąc euro).

Dźwignia finansowa (lewar) – jest to mechanizm działający na rynku instrumentów pochodnych, pozwalający na inwestycje posiadając jedynie procent jej nominalnej wartości. Dla przykładu inwestycja w kontrakt CFD na EUR/USD o wartości 100000 euro wymaga depozytu zabezpieczającego o wartości 3333 euro. W roku 2020 w europie został wprowadzony standard, który określił maksymalną dźwignię dostępną dla instrumentów CFD – w przypadku głównych par FX jest to dźwignia 1:30 (główne pary walutowe to te złożone z dowolnych dwóch spośród następujących walut: USD, EUR, JPY, GBP, CAD i CHF). W przypadku innych par walutowych to 1:20. Nie dotyczy to klientów o statusie klienta doświadczonego oraz klienta profesjonalnego.

Dźwignia finansowa to pojęcie bardzo złożone, więcej informacji na jej temat znajdziesz tutaj.

Margin – jest to depozyt zabezpieczający wymagany przy inwestycjach z dźwignią. Wielkość wymaganego depozytu zależy od wielkości inwestycji oraz poziomu oferowanej dźwigni. Dla dźwigni finansowej 1:30 depozyt zabezpieczający wynosi 3.33% wartości nominalnej inwestycji, natomiast w przypadku dźwigni 1:20 jest to 5%.

Swap / punkty swapowe – to integralna część rynku walutowego forex. Wartość punktów swapowych wynika z wielu złożonych czynników, z których najistotniejszym jest różnica w oprocentowaniu walut z danej pary walutowej. Najczęściej ma wartość ujemną (czyli jest kosztem), ale w przeciwieństwie np. do spreadu, swap nie jest naliczany przy otwarciu pozycji, ale codziennie o północy jest doliczany do wartości otwartej pozycji za przeniesienie jej na kolejny dzień. Co ważne, wartość swapu ma inna wartość dla długiej i dla krótkiej. W przypadku CFD na waluty zwykle obie te wartości są ujemne, ale nie zawsze. Z dodatnim swapem walutowym mamy do czynienia najczęściej wtedy gdy dysparytet stóp procentowych w parze jest wyraźny (warto się przekonać na przykładzie EUR/TRY, czy USD/ZAR). Styl inwestowania oparty na wykorzystywaniu dodatnich punktów swapowych nazywa się Carry Trade.

Stop loss (SL) i take profit (TP) – to tzw. zlecenia obronne dostępne na większości platform handlowych forex, a ich celem jest ustalenie poziomu realizacji zysków (TP) oraz poziomu maksymalnej straty (SL) dla poszczególnych zleceń. Więcej o zleceniach SL i TP, a także o tym jak ich używać, dowiesz się tutaj.

Jak analizować pary walutowe?

Dwie najpopularniejsze metody analizy par walutowych Forex to analiza techniczna i fundamentalna.

Analiza techniczna skupia się przede wszystkim na cenie i wykresach cenowych, a opiera się na trzech filarach:

  1. Rynek dyskontuje wszystko – ignorujemy czynniki fundamentalne, zakładając że rynek kształtując cenę już wziął je pod uwagę.
  2. Ceny podlegają trendom – zakładamy że cena porusza się zgodnie z trendem. Oznacza to, że kiedy trend jest już ustalony, to dużo bardziej prawdopodobne jest że trend będzie kontynuowany niż odwrócony.
  3. Historia się powtarza – korzystając z ruchów cenowych z przeszłości, można doszukiwać się schematów (formacji cenowych) i dzięki temu zwiększyć prawdopodobieństwo przewidzenia kursu w przyszłości.

Analiza fundamentalna w przeciwieństwie do analizy technicznej skupia się nie na samej cenie, ale również na wszystkich dostępnych danych makroekonomicznych, by finalnie oszacować właściwą wartość danego rynku. Trader rynku forex szczególnie monitoruje politykę monetarną prowadzoną przez poszczególne banki centralne, czyli prognozy i publikacje wartości stóp procentowych, interwencje i tzw. operacje otwartego rynku.

Rodzaje wykresów na rynku Forex

Wykresy cenowe są bardzo istotnym elementem każdej inwestycji na rynkach finansowych, szczególnie dla traderów korzystających przy analizie notowań z analizy technicznej. Każdy rodzaj wykresów może być prezentowany w wielu interwałach czasowych, począwszy od interwału minutowego do interwału miesięcznego, a najpopularniejsze rodzaje wykresów to:

Wykres liniowy – najprostsza forma prezentacji cen. Tworzone są poprzez rysowanie linii łączącej kolejne ceny zamknięcia.

Źródło: xStation 5

Wykres słupkowy (OHLC) – wykresy słupkowe prezentują nie tylko ceny zamknięcia, ale również cenę otwarcia i najniższą (low) oraz najwyższą (high) cenę z danego okresu. W zależności od interwału jeden słupek odzwierciedla przedział w jakim cena poruszała się w danym czasie.

Źródło: xStation 5

Wykres świecowy – wykresy świecowe są bardzo podobne do wykresów słupkowych i zawierają te same informację odnośnie cen. Są przy tym bardziej przejrzyste, a przez to bardziej popularne niż wykresy słupkowe.

Źródło: xStation 5

Wśród mniej popularnych rodzajów wykresów cenowych znajdziemy Punktowo-symboliczny, Renko, Heiken-ashi, Kagi.

Każdy z wykresów może być przedstawiany w wielu interwałach czasowych, począwszy od jednej minuty (M1), kończąc na jednym miesiącu (MN).

Style inwestycyjne na rynku Forex

W literaturze specjalistycznej najczęściej rozróżnia się rodzaje inwestowania ze względu na rodzaje rynku (instrumentów) lub czas realizacji (inwestycje krótko i długoterminowe). Sam rynek forex jest rynkiem na tyle złożonym i dającym tak dużo możliwości inwestycyjnych, dlatego nikogo nie powinien zaskoczyć fakt, że w kontekście tego ryku ukształtowało się wiele umownych stylów inwestycyjnych.

Day trading, jak nazwa wskazuje, to rodzaj handlu w którym pozycja jest utrzymywana tylko przez jeden dzień. Day-trader chce uniknąć naliczenia negatywnych punktów swapowych i zostawiania pozycji na noc, czyli wtedy kiedy rynek jest najpłytszy (najmniej płynny) i najmniej przewidywalny. Dlatego wszystkie otwarte pozycje day-tradera powinny być zamknięte przed rozpoczęciem kolejnej sesji. Ze względu na krótki okres pojedynczej inwestycji, wśród day-traderów dominuje analiza techniczna i niskie interwały czasowe na wykresach.

Scalping to odmiana day-tradingu. Tutaj również pozycja jest otwierana i zamykana w przeciągu jednego dnia, ale zazwyczaj są to bardzo krótkie transakcje (od kilku sekund do najwyżej kilku minut) z bliskimi zleceniami SL i TP, zazwyczaj kończące się kilku lub kilkunastopipsowym zyskiem lub stratą. Wśród skalperów dominują bardzo niskie interwały takie jak M1 i M5.

Trading pozycyjny w kontekście rynku forex to inwestowanie długoterminowe. Traderzy pozycyjni o wiele częściej niż pozostałe typy inwestorów korzystają z analizy fundamentalnej, a to ze względu na długi horyzont inwestycyjny. Jeśli trader pozycyjny korzysta z analizy technicznej, zwykle używa interwałów dziennych (D1), tygodniowych (W1) lub miesięcznych (MN).

Swing trading polega na odpowiednim zidentyfikowaniu punktu wejścia w inwestycje, tak aby wyłapać i maksymalnie wykorzystać duży ruch cenowy. Zwykle swing traderzy trzymają pozycję otwartą dłużej niż dzień, nawet kilka tygodni, także jeśli chodzi o czas trwania inwestycji to swing trading znajduje się gdzieś pomiędzy day-tradingiem a tradingiem pozycyjnym.

News trading to odmiana handlu polegająca na wykorzystywaniu wiadomości rynkowych i ich wpływu na poszczególne pary FX. Podczas publikacji istotnych danych makroekonomicznych na poszczególnych rynkach spada płynność i zwiększa się zmienność. W tak ekstremalnych warunkach tradingowych bardzo ważna jest dokładność i czas reakcji, dlatego większość traderów grających tym stylem korzysta z automatyzacji handlu i strategii automatycznych.

Carry trading to rodzaj handlu długoterminowego, w którym inwestor wykorzystuje dodatnie punkty swapowe. Najistotniejszym elementem w doborze instrumentów jest tu duża różnica w oprocentowaniu walut w parze FX, w związku z tym do najbardziej popularnych wśród carry traderów par walutowych należą takie pary jak EUR/TRY, czy USD/ZAR.

Większość traderów na rynku forex analizując ceny korzysta z analizy technicznej. Poniżej przykłady interwałów czasowych z których zwykle korzystają traderzy danego typu:

Czym jest broker forex?

Broker Forex to instytucja finansowa, która umożliwia traderom dokonywanie transakcji na rynkach finansowych. Nazwa broker forex bywa myląca, ponieważ obecnie większość brokerów oferuje szerszy wachlarz instrumentów niż tylko te oparte o rynek walutowy. W ofercie brokerów forex często znajdują się również kontrakty na innego typu rynki, np. kontrakty CFD na indeksy giełdowe, surowce, akcje czy kryptowaluty. Zdarza się również, że broker forex oferuje za pośrednictwem swojej platformy handlowej dostęp do innego typu usług niż handel kontraktami CFD. W XTB można na przykład dokonać zakupu realnych akcji i ETFów. Dowiedz się jak wybrać brokera forex.

Platforma handlowa Forex

Sukces na rynku forex to wypadkowa wielu czynników. Jednym z najważniejszych, zaraz obok wiedzy i umiejętności tradera, jest dobre środowisko pracy, czyli platforma transakcyjna. Platforma transakcyjna jest nazywana także platformą handlową, platformą tradingową lub platformą inwestycyjną. Platforma handlowa to nic innego jak oprogramowanie na komputer lub urządzenie mobilne, za którego pośrednictwem inwestor może dokonywać przez internet transakcji kupna i sprzedaży na rynkach finansowych. Coraz więcej platform tradingowych nie musi być już nawet zainstalowanych na urządzeniu elektronicznym, ponieważ są też dostępne z poziomu strony internetowej danego brokera. Poszczególne platformy różnią się między sobą, ale w zasadzie każda z nich zawiera notowania w czasie rzeczywistym, wykresy online i szereg narzędzi do analizy technicznej. Więcej o autorskiej platformie handlowej XTB, czyli xStation, dowiesz się tutaj.

Forex demo

Demo Forex to dla tradera coś na kształt symulatora lotów dla pilota samolotu – to narzędzie, które ma za zadanie jak najdokładniej zasymulować realne warunki panujące na rynku. Mówiąc najprościej, demo forex to rodzaj gry, która pozwala na handel na rynku forex za pośrednictwem wirtualnych pieniędzy (nie mylić z kryptowalutami). Dzięki jak największym zbliżeniu środowiska demonstracyjnego do realnego rynku, trader może bez podejmowania ryzyka utraty prawdziwych pieniędzy przetestować swoją strategię inwestycyjną lub po prostu poprzez praktykę nauczyć się obsługi platformy transakcyjnej.

W XTB rachunek Forex demo jest bezpłatny, zawiera te same instrumenty co rachunek realny, ale w przeciwieństwie do rachunku rzeczywistego ten demonstracyjny po upływie 30 dni przestaje być aktywny i nie można już na nim zawierać transakcji. Jako standard, na nowo otwartym rachunku demo znajdziemy 10 000 PLN, ale na prośbę klienta pracownik działu sprzedaży możne ustawić dowolną kwotę (w PLN, USD lub EUR). W XTB rachunek demo zakłada się wypełniając formularz online. Zajmuje to tylko kilka sekund – wystarczy kliknąć tutaj i podać adres email, imię oraz numer telefonu, a także wybrać jedną z dwóch platform transakcyjnych i jeden z dwóch rodzajów konta demo (standard lub pro – porównanie znajdziesz tutaj).

Rachunek demo w XTB posiada większość dostępnych na rachunku realnym narzędzi wspomagających trading, takich jak kalendarz ekonomiczny czy narzędzia analizy technicznej. Jednak aby dostęp uzyskać kompletny dostęp do newsów i analiz rynkowych lub bardziej zaawansowanych narzędzi jak np. skaner ETF, trzeba już otworzyć rachunek realny.

Najlepsi brokerzy opcji binarnych 2020:
  • Binarium
    Binarium

    1 miejsce w rankingu! Najlepszy wybor dla poczatkujacego!
    Bezplatne konto szkoleniowe i demo!
    Bonus za rejestracje!

  • FinMax
    FinMax

    Uczciwy i niezawodny broker! Dobre recenzje!

Like this post? Please share to your friends:
Inwestycja internetowa

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: